சனி, 18 பிப்ரவரி, 2017

சுவிசேஷங்களின் சுருக்கம் - டால்ஸ்டாயின் நூல் முன்னுரை -1 !!!

சுவிசேஷங்களின் உண்மையான அர்த்தத்தினைப் பற்றி டால்ஸ்டாய் அவர்கள் எழுதிய சுவிசேஷங்களின் சுருக்கம் 'Gospel in Brief' என்ற நூலினைப் பற்றி நாம் இந்த பதிவில் (சுவிசேஷங்களின் சுருக்கம்) கண்டு இருக்கின்றோம். இப்பொழுது அந்த நூலிற்கு டால்ஸ்டாய் அவர்கள் எழுதியிருக்கின்ற முன்னுரையினை இங்கே உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள விரும்புகின்றேன்.

டால்ஸ்டாயின் முன்னுரை:

சுவிசேஷங்களைப் பற்றிய எனது பெரிய படைப்புகள் இன்னும் அச்சிடப்படாமல் கையெழுத்துப் பிரதிகளாகவே இருக்கின்றன. அவற்றை வெளியிட முடியாதொரு சூழல் ரஷ்யாவினில் நிலவுகின்றது. சுவிசேஷத்தினைப் பற்றிய இந்தச் சிறு குறிப்பானது அப்பெரிய படைப்புகளின் ஒரு பகுதியாகவே இருக்கின்றது. என்னுடைய அந்த பெரிய படைப்பானது நான்குப் பகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது.


  • என்னுடைய சொந்த வாழ்க்கையில் நான் கடந்து வந்த பாதையினைக் குறித்தும், கிருத்துவின் போதனைகள் உண்மையினைக் கொண்டு இருக்கின்றன என்ற முடிவுக்கு நான் வருவதற்கு காரணமாக இருந்த எனது சிந்தனைகளைக் குறித்தும் எழுதப்பட்ட ஒரு பகுதி (My Confession)
  • கிருத்துவ போதனைகளைக் குறித்த ஆய்வினைக் கொண்ட ஒரு பகுதி; அதனில் முதலில் கிருத்துவ போதனைகளுக்கு ருசிய-கிரேக்கத் திருச்சபை அளிக்கும் விளக்கத்தினைக் குறித்த ஆய்வு இடம்பெற்றுள்ளது. பின்னர் அதே போதனைகளுக்கு பொதுவாக மற்றத் திருச்சபைகள் அளிக்கும் விளக்கத்தினைக் குறித்த ஆய்வும் (அவை அபோஸ்தளர்கள் தந்த விளக்கங்களாக இருக்கட்டும், திருச்சபைக் குழுக்கள் தந்த விளக்கங்களாக இருக்கட்டும், திருச்சபையின் தந்தையர்கள் என்று அழைக்கப்படுவோர் தந்த விளக்கங்களாக இருக்கட்டும்) அதே பகுதியில் கையாளப்பட்டு இருக்கின்றது. மேலும் அத்திருச்சபைகள் தரும் விளக்கங்களில் தவறானவை எவை என்று வெளிப்படுத்தும் ஆய்வும் இந்தப் பகுதியில் இருக்கின்றது. (What i Believe)
  • மேற்கண்ட அந்தத் திருச்சபைகளின் விளக்கங்களின் வாயிலாக அல்லாது சுவிசேஷங்களில் இருந்து நேரடியாக 'இயேசுவால் சொல்லப்பட்டது' என்று நமக்கு வந்து சேர்ந்திருக்கும் பகுதிகளை மட்டுமே கொண்டு கிருத்துவ போதனைகளை ஆராய்வது. இது மூன்றாவது பகுதி. (Gospel in Brief)
  • கிருத்துவின் போதனைகளின் உண்மையான அர்த்தத்தினைக் குறித்த விளக்கமும், ஏன் அந்த உண்மையான கருத்துக்கள் திரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன என்பதனைப் பற்றிய விளக்கமும், கிருத்துவின் போதனைகள் உண்மையில் எந்த விளைவினை உருவாக்கும்  என்பதனைப் பற்றிய விளக்கமும் இறுதிப் பகுதியில் கையாளப்பட்டு இருக்கின்றது. (Kingdom of god is within you)

மேலே கூறப்பட்டுள்ள பகுதிகளில் மூன்றாவதான பகுதியையே நாம் இந்த சிறு குறிப்பின் மூலம் காணப் போகின்றோம்.

நான்கு சுவிசேஷங்களில் கூறப்பட்டுள்ள போதனைகளை, அவற்றின் அர்த்தங்களின்படி வரையரை செய்து அவற்றை ஒன்றிணைக்க நான் மேற்கொண்ட ஒரு முயற்சியின் பலனே இந்த சுவிசேஷ சிறு வரைவாகும். இத்தகைய ஒரு பணியினில், சுவிசேஷங்களானவை  ஏற்கனவே அமைந்திருந்த வரிசைமுறையில் இருந்து விலகிச் செல்வது என்பது பெரும்பாலும் எனக்குத் தேவைப்படாமலே போயிற்று. நான் அறிந்து இருக்கும் பல நூல்களில் சுவிசேஷ வசனங்கள் தேவைக்கேற்றார்ப் போல் வரிசைகள் மாற்றப்பட்டு வழங்கப்பட்டு இருக்கின்றன. ஆனால் இந்த நூலினில் நீங்கள் அத்தகைய வரிசை மாற்றங்களை பெரிதும் எதிர்பார்க்க முடியாது.

சுவிசேஷ நூல்களின் கருத்துக்களை ஒன்றிணைக்க நான் எடுத்துக் கொண்ட இந்த முயற்சியினில் யோவானது சுவிசேஷத்தில் வரும் கருத்துக்களையும் சேர்த்து உள்ளேன். அக்கருத்துக்களானவை யோவானது மெய்யான சுவிசேஷத்தில் எந்த வரிசையில் வருகின்றனவோ அதே வரிசையினில் தான் என்னுடைய இந்த நூலிலும் அமைந்து இருக்கின்றன.
என்னுடைய இந்த முயற்சியினில் சுவிசேஷங்களை பன்னிரெண்டு அத்தியாயங்களாக (அல்லது ஆறு அத்தியாயங்களாக*) பிரித்து இருக்கின்றேன். அப்பிரிவுகளானவை அச்சுவிசேஷங்கள் கூறும் போதனைகளின் அர்த்தங்களின் அடிப்படையிலேயே இயல்பாக அமைந்து இருக்கின்றன.

அந்த அத்தியாயங்கள் பின்வரும் அர்த்தங்களின் அடிப்படையிலேயே பிரிக்கப்பட்டு இருக்கின்றன:
  • மனிதன் என்பவன் ஆதியும் அந்தமுமற்ற ஒரு மூலத்தின் மைந்தன் ஆவான். மாமிசத்தின்படி அல்லாது ஆவியின்படியே அவன் அத்தந்தைக்கு மைந்தனாவான்.
  • ஆதலால் மனிதன் ஆவியின்படியே அத்தந்தைக்கு சேவையினைச் செய்ய வேண்டும்.
  • அனைத்து மக்களின் வாழ்வும் ஒரு தெய்வீக மூலத்தினைப் பெற்று இருக்கின்றது. அந்த தெய்வீகமான ஒன்று மட்டுமே புனிதமானது.
  • ஆதலால் மனிதன் அனைத்து மக்களின் வாழ்விலும் இருக்கும் அந்த தெய்வீக மூலத்திற்குச் சேவை செய்ய வேண்டும். அதுவே தந்தையின் விருப்பமாகும்.
  • தந்தையின் விருப்பத்திற்காக சேவை செய்வது தான் அர்த்தமுள்ள வாழ்வினை வெளிப்படுத்தும். அர்த்தமுள்ள வாழ்வே உண்மையானதாக இருக்கின்றது.
  • ஆதலால் ஒருவன் தனது சொந்த விருப்பத்தினில் நிம்மதி கொண்டிருப்பது என்பது மெய்யான வாழ்விற்கு ஒரு தேவையல்ல.
  • நிரந்தரமற்ற மானுட வாழ்வே மெய்யான வாழ்விற்கான உணவு ஆகும், அர்த்தமுள்ள வாழ்விற்கான ஒரு கருவி அது.
  • ஆகையால் மெய்யான வாழ்வு என்பது காலத்திற்கு அப்பாற்பட்டது, நிகழ்காலத்தில் மட்டுமே அது எப்பொழுதும் இருக்கின்றது.
  • கடந்த காலத்தின் வாழ்க்கையோ அல்லது எதிர்காலமோ மக்களிடம் இருந்து அவர்களது மெய்யான வாழ்க்கையினை நிகழ்காலத்தில் மறைத்து விடுகின்றது.
  • ஆகையால் மனிதன் தன்னுடைய மெய்யான வாழ்வினை மறைக்கும், தனது கடந்த கால வாழ்க்கை மற்றும் எதிர்கால வாழ்க்கை ஆகியவற்றிடம் இருந்து விலக இயன்ற அளவு முயற்சிக்க வேண்டும்.
  • மெய்யான வாழ்வு என்பது காலத்திற்கு மட்டும் அப்பாற்பட்டது அல்ல, ஒரு தனிப்பட்ட மனிதனின் வாழ்விற்கும் அப்பாற்பட்டது தான். மெய்யான வாழ்வு என்பது அனைத்து மக்களுக்கும் உரிய ஒன்று. அது தன்னை அன்பின் வாயிலாகவே வெளிப்படுத்துகின்றது. 

  • ஆகையால், எவன் ஒருவன் நிகழ்காலத்தில் அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவான வாழ்வினை வாழ்கின்றானோ அவன், வாழ்வின் மூலமாகவும் அடிப்படையாகவும் இருக்கின்ற தந்தையுடன் இணைகின்றான்.

ஒவ்வொரு இரண்டு அத்தியாயமும் காரணம்-விளைவு என்ற உறவுமுறையின்படி அமைக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. இந்தப் பன்னிரு அத்தியாயங்களுடன் யோவானின் சுவிசேஷத்தில் இருந்து முதல் அத்தியாயத்தை முன்னுரையாக சேர்த்து உள்ளேன். அந்த அத்தியாயத்தினில் இயேசுவினுடைய போதனைகளின் முழுமையான அர்த்தத்தினைப் பற்றியே யோவான் பேசி இருக்கின்றார். மேலும் யோவான் எழுதிய நிருபத்தில் (யோவான் அவரது சுவிசேஷத்தை எழுதுவதற்கு முன்னர் இதனை எழுதி இருக்க வேண்டும்) இருந்தே முடிவுரையையும் எடுத்து உள்ளேன். அந்த நிருபத்தில் நாம் அதுவரை கண்ட அனைத்து விடயங்களைப் பற்றியும் பொதுவாகக் கூறப்பட்டு இருப்பதனால் அதனை இந்த சிறுகுறிப்புடன் இணைத்து இருக்கின்றேன்.

யோவானின் சுவிசேஷத்தில் இருந்தும் நிருபத்தில் இருந்தும் நான் இந்த நூலினில் இணைத்திருக்கும் அறிமுகப்பகுதியும் முடிவுரைப்பகுதியும் இயேசுவின் போதனைகளில் முக்கியமான பகுதிகளைக் குறிப்பவை அல்ல. அவை இயேசுவின் போதனைகளைக் குறித்து பொதுவான கருத்துகளைத் தருவன ஆகும். இயேசுவின் போதனைகளை அவற்றின் அர்த்தத்தின்படியே தர முயலும் இம்முயற்சியில் யோவான் எழுதிய இப்பகுதிகளைத் தவிர்த்து இருக்க முடிந்திருந்தாலும் (அவை இயேசுவிடம் இருந்து வாராமல் யோவானால் எழுதப்பட்ட காரணத்தினால்) அவற்றின் எளிமையின் காரணமாகவும், இயேசுவின் போதனைகளை முழுப்புரிதலோடு கூறுவதாலும் அவற்றை நீக்காது அவற்றைத் தக்க வைத்துக் கொண்டேன். மேலும் இந்தப் பகுதிகள் திருச்சபையின் முரண்பாடான புரிதல்களைப் போல் அல்லாது, ஒவ்வொன்றும் மற்றொன்றை நிருபித்துக் கொண்டும் இயேசுவின் போதனைகளை மெய்பித்துக் கொண்டும் இருப்பதாலும் இவற்றை தவிர்க்காது தக்க வைத்து இருக்கின்றேன்.

தொடரும்...!!!

வெள்ளி, 17 பிப்ரவரி, 2017

செல்வந்தன் எவனும் என்னிடத்தில் வாரான்...!!!

கடந்த சில பதிவுகளில் செல்வத்தைக் குறித்து இயேசு என்ன கூறி இருக்கின்றார் என்றே கண்டு வந்து கொண்டிருக்கின்றோம். இப்பொழுது அவர் மிகத்தெளிவாக செல்வத்தைப் பற்றி கூறி இருக்கக்கூடிய ஒரு விடயத்தைத் தான் நாம் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

'செல்வந்தன் எவனும் என்னிடத்தில் வாரான்' என்று இயேசு தெள்ளத்தெளிவாக கூறிவிட்டுச் சென்றிருக்கின்றார். அதாவது செல்வத்திற்கும் எனக்கும் சம்பந்தமே இல்லை, எனவே நீ செல்வந்தனாக இருந்தாய் என்றால் உனக்கும் எனக்கும் சம்பந்தமே இருக்கப் போவதில்லை என்று பொருள் படுமாறே இயேசு அவ்வாறு கூறி இருக்கின்றார். இதனை எத்தனை கிருத்துவ திருச்சபைகள் இன்று போதித்துக் கொண்டிருக்கின்ற என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. சரி இருக்கட்டும்...இப்பொழுது நாம் காண வேண்டியது என்னவென்றால் ஒருவனை செல்வந்தன் என்று எவ்வாறு கூறுவது?

ஒருவன் தன்னிடம் இரண்டே இரண்டு சட்டைகள் மட்டும் வைத்து இருக்கின்றான். மற்றொருவனோ ஒரே ஒரு சட்டையினை மட்டுமே வைத்து இருக்கின்றான். இன்னொருவனிடம் ஒரு சட்டை கூட கிடையாது. இப்பொழுது இவர்களை நாம் கண்டோம் என்றால்...ஒரு சட்டை மட்டும் வைத்திருப்பவனுக்கு இரண்டு சட்டைகள் வைத்திருப்பவன் செல்வந்தன். ஒரு சட்டையுமே இல்லாமல் இருப்பவனுக்கு சட்டை வைத்திருப்பவர்கள் இருவருமே செல்வந்தர்கள். இந்நிலையில் செல்வந்தன் எவனுமே இறைவனிடம் செல்ல முடியாது என்றால், சட்டை இல்லாத மனிதன் மட்டும் தான் இறைவனிடம் செல்ல முடியுமா என்ன? ஒரே ஒரு சட்டையை மட்டும் தன்னிடம் வைத்திருந்த காரணத்திற்காக ஒருவன் பணக்காரனாக கருதப்படுவது சரியானதாக இருக்குமா? என்பன போன்ற கேள்விகள் இங்கே நிச்சயமாக எழத் தான் செய்யும். இந்த கேள்விகளுக்கு நாம் விடையினைக் காண இயேசு கூறிய வேறு இரண்டு வசனங்களைக் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

  • ஒன்று ஒருவன் செல்வத்திற்கு சேவை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்...அல்லது இறைவனுக்கு சேவை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்..இருவருக்கும் ஒரே நேரத்தில் ஒருவனால் சேவை செய்ய முடியாது.
  • உலகியல் பொருட்களை வைத்து நண்பர்களை சம்பாதியுங்கள் (உக்கிராணி கதை)

இப்பொழுது நாம் மேலே கண்ட அந்த மூன்று மனிதர்களையே மீண்டும் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

ஆடைகள் ஏதுமற்றவன் ஒரு பரிதாபகரமான நிலையில் இருந்து கொண்டிருக்கின்றான் என்றே வைத்துக் கொள்வோம். ஒரே ஒரு ஆடையை வைத்திருப்பவனோ இரண்டு ஆடைகளை வைத்திருப்பவனைக் கண்டு பொறாமை அடைந்து மேலும் ஆடைகளை தான் வாங்க வேண்டும் என்றே எண்ணுகின்றான் என்றும் இரண்டு ஆடைகளை உடையவனோ, ஆடைகள் ஏதுமற்ற அந்த மனிதனைக் கண்டு இரக்கம் கொண்டு தன்னிடம் கூடுதலாக இருக்கின்ற ஒரு ஆடையை அந்த மனிதனிடம் தர வேண்டும் என்று எண்ணுகின்றான் என்றும் வைத்துக் கொள்வோம்.

அந்நிலையில், இங்கே ஒருவனுடைய மனதில் பொறாமையானது இருக்கின்றது...அவன் மேலும் மேலும் பொருளினைச் சேர்க்க வேண்டும் என்று எண்ணத்தினைக் கொண்டிருக்கின்றான். மற்றொருவன் மனதிலோ அன்பானது இருக்கின்றது...அவன் மற்றொருவன் துயரப்படுவதனைக் கண்டு வருந்தி அவனுக்கு தன்னால் இயன்ற உதவியினைச் செய்ய வேண்டும் என்றே எண்ணுகின்றான். இந்த எண்ணங்கள் தான் அவர்களை வேறுபடுத்துகின்றன. ஒருவன் செல்வத்தைத் தேடுகின்றான்...மற்றொருவனோ தன்னிடம் இருக்கின்ற செல்வத்தினைக் கொண்டு மற்ற மனிதர்களுக்கு உதவி செய்ய எண்ணுகின்றான். அவர்களின் அந்த சிந்தனையினை இயேசு கூறிய மற்ற இரு வசனங்களின் அடிப்படையில் கண்டோமே என்றால்,

ஒரே ஒரு ஆடையினை தன்னிடம் வைத்திருந்தாலும் அவன் செல்வந்தனாக இறைவனால் கருதப்படுகின்றான். காரணம் அவன் செல்வத்தையே தேடுகின்றான். அதே சமயம், இரண்டு ஆடைகள் வைத்திருந்தவனோ செல்வந்தனாக கருதப்படுவதில்லை...காரணம், அவன் அவனுடைய செல்வத்தை மற்றவர்களுக்காகப் பயன்படுத்துகின்றான். நிற்க

இறைவன் மனிதர்களின் மனதினையே காணுகின்றார். எவனுடைய இதயத்தில் அன்பானது இருக்கின்றதோ அவனால், அவனைச் சுற்றி பலர் வாடிக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, சுயநலத்துடன் தன்னை மட்டும் கவனித்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. அன்பானது அவனை அவ்வாறு சுயநலத்துடன் இருக்க விடாது. அன்பே இறைவன் என்ற கூற்றினையும் நாம் இங்கே கருத்தில் எடுத்துக் கொள்ளலாம். அதே நேரம், எவனுடைய மனதில் சுயநலமானது இருக்கின்றதோ, அவனால் மற்றவர்களைப் பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டிருக்க முடியாது. அவன் தன்னைப்பற்றி மட்டுமே எண்ணிக் கொண்டிருப்பான். எனவே ஒருவனது மனதில் இருக்கின்ற எண்ணங்களையும் செயல்களையும் வைத்துத் தான் ஒருவன் செல்வந்தனா இல்லையா என்பதனை இறைவன் முடிவு செய்கின்றார். எவரெல்லாம் மனதளவில் செல்வங்களை நாடுகின்றாரோ அவர் எல்லாம் இறைவனின் பார்வைக்கு செல்வந்தர்களாக காட்சியளிக்கின்றார்கள். அவர்கள் இறைவனை அடைவதில்லை.

உண்மையான அன்பானது எப்பொழுதும் பிறருக்காகவே இருக்கும். இறைவனின் குழந்தைகளும் அவ்வாறே தான் இருப்பார்கள். அவர்களால் வேறு எப்படியும் இருக்க முடியாது.

உதாரணமாக, டால்ஸ்டாய் அவர்கள் பிறவிப் பணக்காரர். மாபெரும் பணக்காரர். அப்படிப்பட்ட அவர் எப்பொழுது இறைவனை உணர்ந்து வாழ்வென்றால் என்னவென்பதை அறிந்தாரோ, அப்பொழுது அவரின் செயல்கள் மாறின. அவரிடம் பணம் இருந்தது ஆனால் அவர் பணக்காரராக இருக்கவில்லை. அவருடைய நூல்கள் பொதுவுடைமையாக்கப்பட்டன. அவருடைய தோட்டமானது அனைத்து மக்களும் ஒற்றுமையாக வேறுபாடுகளின்றி வாழும் வண்ணம் அனைவருக்கும் உரிய இடமானது. அவர் விவசாயியின் வாழ்வினை வாழத் துவங்கினார். அவருடைய செல்வம் மக்களின் நலனுக்காக பயன்படுத்தப்பட்டது. கட்டாய இராணுவச் சேர்க்கை என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் இரசிய அரசானது இராணுவத்தில் மக்கள் அனைவரும் கண்டிப்பாக சில காலம் பணி புரிய வேண்டும் என்று கட்டளையிட்ட பொழுது,  'துக்கோபோர்' எனப்பட்ட கிருத்துவ மக்கள், இயேசுவின் கோட்பாடுகளுக்கு ஏற்ப தங்களால் இராணுவத்தில் சேர முடியாது என்று இரசிய அரசாங்கத்தின் கோரிக்கையினை மறுத்தனர். அதனால் ஆத்திரப்பட்ட இரசிய அரசாங்கமானது அந்த மக்களை தண்டிப்பதற்காக செயல்படும் முன், தன்னுடைய செல்வத்தினைச் செலவழித்து அந்த மக்களை பத்திரமாக கனடா நாட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தவர் டால்ஸ்டாய்.

டால்ஸ்டாயிடம் பணம் இருந்ததா...ஆம்!!!
டால்ஸ்டாய் பணக்காரரா...இல்லை!!!

காரணம் அவருடைய நோக்கம் செல்வம் சேர்ப்பதாக இல்லை. அவருடைய செல்வத்தினைக் கொண்டு எவ்வாறு மக்கள் அனைவரும் ஒன்றாக ஒற்றுமையுடன் வாழ வழி செய்வது என்றே அவர் இருந்தார்.

அந்த எண்ண ஓட்டத்தினைத் தான் இறைவன் கவனிக்கின்றார். மற்றவர்களுக்காக உதவ வேண்டும் என்ற எண்ணத்தினைக் கொண்டிருப்பவன் எப்பொழுதும் இறைவனுடன் இருக்கின்றான். ஆனால், எவன் ஒருவன் செல்வத்தை மட்டும் தேடுகின்றானோ, அவன் இறைவனைத் தேடுவதில்லை. இறைவனை அவன் அடைவதும் இல்லை. இதனையே தான் இயேசு அவர்கள் மிகவும் தெளிவாக கூறி இருக்கின்றார். இதனை கிருத்துவர்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும். அறிந்து கொண்டு இந்த உலகமானது நல்லதொரு உலகமாக மாறிட அவர்களது கடமையை அவர்கள் செய்ய வேண்டும்.

தொடர்புடைய இடுகைகள்:

இராயனுக்கு உரியதை - 1
இராயனுக்கு உரியதை - 2
உக்கிராணி கதை - 1
உக்கிராணி கதை - 2

புதன், 8 பிப்ரவரி, 2017

இன்றைய சமூகமும் இயேசுவின் உவமைகளும் : உக்கிராணி கதை -2

சென்ற பதிவினில் கிருத்துவ சமயத்தில் இயேசு கூறியதாய் வருகின்ற ஒரு கதையினையும் அதற்கான விளக்கத்தினையும் கண்டோம். 'தன்னைத்தானே காப்பாற்றிக் கொள்வதற்கு இந்த உலகப் பொருட்களை எவ்வாறு பயன்படுத்துவது என்பதனை ஒவ்வொரு மனிதனும் அறிந்து இருக்கின்றான். ஆனால் இறைவனின் விருப்பத்திற்கேற்ப அனைவரும் ஒற்றுமையாக வாழ்வது எவ்வாறு என்பதனைப் பற்றி மட்டும் அவன் அறிந்துக் கொள்ள விரும்புவதில்லை. செல்வத்தினை எவ்வாறு தன்னுடைய நன்மைக்கு மட்டும் பயன்படுத்திக் கொள்வது என்று அவன் எண்ணுகின்றானே ஒழிய அந்த செல்வத்தை வைத்து எவ்வாறு மக்கள் அனைவருக்கும் நன்மையினை செய்யலாம் என்று அவன் எண்ணுவதில்லை. அதன் விளைவாக அவன் இறைவனுக்கு சேவை செய்வதற்கு பதிலாக செல்வத்தை தன்னுடைய எசமானனாக ஏற்றுக் கொண்டு செல்வத்திற்காகவே அவன் வேலை செய்து கொண்டிருக்கின்றான்' என்பதே அந்த பகுதியின் அர்த்தமாகும். இப்பொழுது இன்றைய காலகட்டத்தில் அந்த கதையினை நாம் எவ்வாறு நம்முடைய சமூகத்தில் பொருத்திப் பார்க்கலாம் என்பதையே நாம் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

இன்றைக்கு நம்முடைய சமூகத்தில் சுய சார்பு பொருளாதாரம் என்பது திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கின்றது. கல்வி, மருத்துவம், நல்ல உணவு என்பன போன்ற அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலை மிகவும் அதிகமாகி இருக்கின்றது. கடன் வாங்கித் தான் தன்னுடைய அத்தியாவசியத் தேவைகளை ஒரு மனிதனால் பெற்றுக் கொள்ள முடியும் என்கின்ற நிலை நம்முடைய சமூகத்தில் உருவாக்கப்பட்டு இருக்கின்றது. பொருளாசை என்கின்ற ஒன்றினை அடிப்படையாகக் கொண்டு நுகர்வுக் கலாச்சாரமானது பேராசை மிகுந்த ஒரு சமூகத்தை கட்டமைத்துக் கொண்டிருக்கின்றது. எளிமையான வாழ்வினை வாழ விரும்பும் மனிதர்களுக்கு அத்தகைய வாழ்வானது வெறும் ஒரு கனவாகவே காட்சி அளிக்கக்கூடிய ஒரு நிலை தான் இன்று பெரும்பாலும் இருக்கின்றது. விவசாயிகள் தற்கொலை செய்துக்கொண்டு இருக்கின்றனர். சிறு தொழில் செய்வோரையும் இயற்கை வளங்களையும் கொள்ளை அடித்து நிர்மூலமாக்க பன்னாட்டு பகாசுர நிறுவனங்கள் ஓயாமல் முயன்று கொண்டிருக்கின்றன.

என்ன நடக்கின்றது எது நடக்கின்றது என்பதனை ஒருவன் அறிந்து கொள்ளும் முன்னரே அவனை அந்த அடிமைக் கல்வி முறையானது கடனாளியாக்கி அவனை ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனத்திற்கு கூலி வேலைக்கு சேர்த்து விடுகின்றது. சரி, படிக்கும் பொழுது தான் சிந்திக்க நேரமில்லை, இப்பொழுதாவது அவன் சிந்திப்பான் என்று பார்த்தோமே என்றால், அப்பொழுதும் அவனை சிந்திக்க விடாதவாறு நுகர்வுக் கலாச்சாரமானது பொருளாசையால் அவனை தொடர்ந்து கடனாளியாகவே வைத்து இருக்கின்றது. அத்தகைய பொருளாசையையும் மீறி அவன் சிந்திக்க முற்பட்டான் என்றால், விண்ணளவு உயர்ந்திருக்கக் கூடிய அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகள் அவனை அச்சம் கொள்ள செய்து விடுகின்றன. அந்த அச்சத்தினாலேயே அவன் தான் விரும்பிய வாழ்வினை வாழாது தொடர்ந்து ஓடிக் கொண்டிருக்கின்றான். இது தான் இன்றைக்கு நமது சமூகத்தில் நாம் பரவலாக காணக்கூடிய நிலையாக இருக்கின்றது. இதனை நாம் சுருக்கமாக கண்டோம் என்றால்...ஒரு மனிதன் சுயமாக நிம்மதியாக வாழக்கூடிய வகையில் இருக்கக்கூடிய ஒரு சமூக அமைப்பானது திட்டமிட்டு அழிக்கப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்றது. நிற்க. இப்பொழுது இந்த சூழலைத் தான் நாம் இயேசு கூறிய அந்த கதையோடு பொருத்திப் பார்க்க வேண்டி இருக்கின்றது.

அந்த கதையில் மக்கள் அனைவரும் அந்த பணக்கார எசமானனுக்கு கடன்பட்டு இருக்கின்றனர். அந்த எசமானனாக நமது அரசியல்வாதிகளையும்/பன்னாட்டு நிறுவனங்களையும் வைத்துக் கொள்ளலாம். கடன்பட்டு இருக்கும் மக்களாக நம்முடைய ஏழை எளிய மக்கள்/விவசாயிகள்/மீனவர்கள் போன்ற பொது ஜனங்களை வைத்துக் கொள்ளலாம்.

அந்த பணக்கார எசமானனிடம் பணி புரிகின்ற உக்கிராணியாக நம்மை (பன்னாட்டு நிறுவனங்களில் பணி புரிபவர்கள்/அரசாங்க ஊழியர்கள்) வைத்துக் கொள்ளலாம். நாம் நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் அனைத்தையும் கவனித்துக் கொண்டிருக்கின்றோம்...எப்படி வால்மார்ட் நிறுவனம் வந்தால் உள்நாட்டு வியாபாரிகள் நசிந்து போவார்கள் என்று, எவ்வாறு விவசாய நிலங்கள் அழிக்கப்பட்டு விவசாயிகள் கடன்காரர்களாக தற்கொலை செய்து கொண்டிருக்கின்றனர் என்று, எவ்வாறு நம்முடைய நீர் நிலை ஆதாரங்கள் மற்றும் இயற்கை வளங்கள் கொள்ளை அடிக்கப்பட்டு கொண்டிருக்கின்றன என்று நாம் அனைத்தையும் கவனித்துத் தான் கொண்டிருக்கின்றோம். மேலும் நம்முடைய எசமானன் நம்மை எப்பொழுது வேண்டும் என்றாலும் துரத்தி விட்டு விடுவான் என்பதனையும் நாம் அறிந்து தான் இருக்கின்றோம் (2008 அமெரிக்க பங்குச்சந்தை வீழ்ச்சியின் பொழுது வேலையில் இருந்து நீக்கப்பட்டவர்கள், இன்றைய அமெரிக்க அதிபர் டிரம்ப் அவர்களின் அறிக்கை, என்று நாம் கண்டு கொண்டு தான் இருக்கின்றோம்).

மேலும் அவர்கள் இப்பொழுது நம்மைத் துரத்தி விட்டார்களே என்றால், நம்மால் வேறு வேலை எதுவும் செய்ய முடியாது என்பதனையும் நாம் அறிந்து தான் இருக்கின்றோம். விவசாயம் கிடையாது...நீர் நிலைகள் கிடையாது...பொருள்களின் விலை மிகவும் அதிகம், ஆரோக்கியம் கிடையாது...என்று ஒரு மிகவும் வருத்தகரமான நிலைக்கே நாம் செல்ல வேண்டி இருக்கும் என்பதனையும் நாம் அறிந்தே தான் இருக்கின்றோம். மேலும் நம்மில் பலரும் கடனாளியாகவும் இருக்கின்றோம். எனவே அப்படி ஒரு இக்கட்டான நிலையில் நாம் சிக்கிக் கொண்டால் அந்நிலையிலிருந்து நம்மை நாமே காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக அனைத்து முயற்சிகளையும் மேற்கொள்கின்றோம் (சேமிப்புகள், தங்கம், வீடு, உப தொழில்கள்). நம்மையும் நம்முடைய குடும்பத்தையும் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதனை நாம் அறிந்தே தான் இருக்கின்றோம். ஆனால் அந்த வழிமுறையானது வெறும் சிறிதளவே பயன் தருகின்றது. உதாரணமாக, குடிக்க நீர் இல்லாமல் போயிற்று என்றால் நாம் எவ்வளவு தான் பணம் வைத்திருந்தாலும் அதனால் பயன் ஒன்றும் வர போவதில்லை. மேலும் ஒவ்வொருவரும் தங்களது பாதுகாப்பினை மட்டும் முதன்மையாக உறுதிப்படுத்திக் கொள்ளும் ஒரு சமூகத்தினையே அந்த செயலானது கட்டமைக்கின்றது. எனவே இங்கே தான் நாம் மாற்றி சிந்திக்க ஆரம்பிக்க வேண்டி இருக்கின்றது.

உதாரணமாக நம்முடைய ஜல்லிக்கட்டு பிரச்சனையையே எடுத்துக் கொள்வோம். பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் நம்முடைய காளை மாடுகளை வியாபார நோக்கினில் அழிக்கப் பார்க்கின்றன. அத்துடன், ஆரோக்கியமான உணவினையும் சுய சார்பு வாழ்வு முறையினையும் அவர்கள் அழிக்க முயல்கின்றனர். அவர்களை நேரடியாக நம்மால் எதிர்க்க முடியாது. இந்நிலையில், நம்மில் ஒவ்வொருவரும் நம்முடைய சொந்த ஊரினில் ஒன்றிணைந்து மாதம் சிறு தொகையினை ஒதுக்கி நாட்டு மாடுகளை வளர்க்கலாம்/வளர்ப்பதை ஊக்குவிக்கலாம். சிறு விவசாயிகளை அவ்வாறு நாம் ஆதரிப்பதன் வாயிலாக இந்த சமூகத்தில் நாமும் ஒரு அங்கத்தினர் தான் என்று நாம் பொறுப்புடன் ஒன்றிணைகின்றோம். அந்த விவசாயிகளும், அவர்கள் தனியாளாக இந்த உலகத்தில் இல்லை என்பதனை உணர்ந்து, சமூகத்திற்காக அவர்கள் செய்கின்ற பணியினை நாம் அனைவரும் அறிந்து அவர்களுடன் ஒன்றாக இருக்கின்றோம் என்ற தெளிவுடன் தொடர்ந்து தைரியமாக அவர்கள் பணியினை செய்கின்றனர். நமது அந்த செயலால் சமூகமானது ஒரு நல்ல சமூகமாக மாறுகின்றது. ஒருவேளை நம்மையும் அந்த எசமானர்கள் துரத்தி விட்டார்கள் என்றால் நம்மை அன்புடன் ஏற்றுக்கொள்ளும் சிந்தனையும் ஆற்றலும் அந்த சமூகத்திற்கு மிகுதியாகவே இருக்கத் தான் செய்யும்.

ஆனால் கூறுவது போல் அவ்வளவு எளிதான ஒரு காரியம் இது அல்ல என்பதையும் நாம் அறிந்து தான் இருக்கின்றோம். காரணம், ஒவ்வொரு மனிதனும் ஒவ்வொரு இயல்புடன் இன்று இருக்கின்றான். எனவே யாரை நம்புவது/அனைத்தும் ஒழுங்காகத் தான் நடைபெறுகின்றதா என்ற கேள்விகள் இயல்பாகவே எழத் தான் செய்யும். இங்கே தான் ஆன்மீகமானது வர வேண்டி இருக்கின்றது. மனிதர்கள் அனைவரும் இறைவனின் குழந்தைகள் என்றும் ஒற்றுமையாக அவர்கள் ஒன்றிணைந்து நம்பிக்கையுடன் நிம்மதியாக வாழ முயற்சிக்க வேண்டும் என்று கூறி மனிதர்களை ஒற்றுமையாக்க இங்கே தான் ஆன்மீகம் பேசும் நல்லோர்கள் வர வேண்டி இருக்கின்றது. மனிதர்களை அன்பினால் ஒன்றிணைப்பதைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு வேலை ஒன்றுமே கிடையாது (ஆனால் அந்த வேலையை அவர்கள் செய்வதே இல்லை என்பது வேறு கதை). நிற்க.

இதுவே தான் இயேசு கூறியஅந்த உவமைக் கதையின் அர்த்தமாகும். 'உலகியல் பொருட்களைக் கொடுத்து நண்பர்களைச் சம்பாதியுங்கள்' என்று அவர் கூறியதன் உண்மையான அர்த்தம் இது தான். மனித சமூகத்தின் நன்மைக்காக நீங்கள் உங்களுடைய பொருட்களை செலவிடுவதனை கண்டு உண்மையான அன்புடைய மக்கள் உங்களுடன் அன்பினால் ஒன்றிணைவார்கள். அவ்வாறே தான் நீங்கள் செய்ய வேண்டி இருக்கின்றது என்பதே இயேசு கூறிய கூற்றாகும்.

அதாவது மனிதர்கள் தாங்கள் கொண்டிருக்கும் உலகியல் செல்வங்களின் மூலமாக இந்த உலகினை நல்லதொரு உலகமாக மாற்ற முயல வேண்டி இருக்கின்றது. அவ்வாறு அவர்கள் முயற்சிக்கும் பொழுது 'பொறாமை,பொருளாசை,பேராசை,பயம்' போன்ற தீய எண்ணங்களால் நல்ல காரியங்கள் நிகழாமல் போய் விடுவதனை தடுத்து அன்பினால் மனிதர்கள் அனைவரையும் ஒன்றிணைப்பது ஆன்மீகவாதிகளின் கடமையாக இருக்கின்றது (அவர்களை அவ்வாறு முயற்சிக்க வைப்பதும் ஆன்மீகவாதிகளின் கடமையாகத் தான் இருக்கின்றது). ஆனால் அவர்கள் அவ்வாறு செய்வதில்லை என்பது தான் வருந்தத்தக்க ஒரு விடயமாக இருக்கின்றது. சரி இருக்கட்டும்....அதனைப் பற்றி நாம் மற்றொரு பதிவில் காணலாம்...!!!

உலக பொருட்களைக் கொண்டு மனிதர்களை தீமையானது பிரித்து வைத்து இருக்கின்றது. எனவே மனிதர்கள் உலக பொருட்களின் மீது உள்ள தங்களது பேராசையினை விட்டுவிட்டு, அந்த பொருட்களை மற்ற மக்கள் அனைவருக்கும் உதவும்படி பயன்படுத்தி ஒற்றுமையான ஒரு சமூகத்தை உண்டாக்க வேண்டும் என்பதே இறைவனின் விருப்பமாக இருக்கின்றது என்பது தான் இயேசு கூறிய உவமையின் பொருளாகும்.

பி.கு:

இந்த பதிவுக்கு எதுக்காக டால்ஸ்டாய் தோட்டம் 'TOLSTOY FARM' என்ற ஒரு புகைப்படத்தை பயன்படுத்தி இருக்கின்றேன் என்று சிலர் யோசிக்கலாம். மக்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையாக ஒன்றிணைந்து வாழும் வண்ணம் காந்தி அவர்கள் உருவாக்கிய அந்த தோட்டத்திற்கும் நாம் இந்த பதிவில் கண்ட கருத்துக்கும் தொடர்பு இருப்பதால் தான் அந்த படத்தினை பயன்படுத்தி இருக்கின்றேன். டால்ஸ்டாய் தோட்டத்தினைப் பற்றி காந்தி அவர்கள் தன்னுடைய சுய சரிதையில் விலாவரியாக எழுதி இருக்கின்றார். விருப்பமுள்ளோர் அதனைப் படிக்கலாம். இன்றைய சூழலில், தோழர் செந்தமிழன் மணியரசன் அவர்கள் நடத்தும் செம்மை வனமும் கொள்கையில் இந்த முறையினை ஒத்துஇருப்பதனைப் போன்றே இருக்கின்றது.

ஞாயிறு, 5 பிப்ரவரி, 2017

இன்றைய சமூகமும் இயேசுவின் உவமைகளும் : உக்கிராணி கதை -1



இயேசு தன்னுடைய சீடர்களிடத்தும் சரி மற்ற மக்களிடத்தும் சரி சில உவமைகளின் மூலமாகவும் கதைகளின் மூலமாகவுமே தான் அவர் கூற வந்த கருத்தினைக் கூறிச் சென்று இருக்கின்றார். 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக கூறப்பட்டு இருக்கின்ற அந்த உவமைகளையும் கதைகளையும் இன்றைய சமூக சூழலில் பொருத்திப் பார்ப்பதே இந்த பதிவுகளின் நோக்கமாகும். முதலில் இயேசு கூறிய உக்கிராணி கதையினைக் காண்போம்.

உக்கிராணியின் கதை:

ஒருமுறை செல்வந்தன் ஒருவனுக்கு உக்கிராணியாக ஒருவன் பணி செய்து வந்துக் கொண்டிருந்தான். வெகு விரைவில் அந்த எசமானனானவன் தன்னை பணியில் இருந்து துரத்தி விடுவான் என்பதனை அந்த உக்கிராணியானவன் அறிந்துக் கொண்டான். அவ்வாறு தான் துரத்தி விடப்பட்டால் உண்ண உணவும் இருக்க இடமும் இல்லாத நிலைக்கு தான் செல்ல வேண்டி இருக்கும் என்பதையும் அவன் அறிந்துக் கொண்டான். எனவே அவன் இருந்த நிலையினைக் குறித்து 'இதைத்தான் நான் செய்ய வேண்டும் : எசமானனின் கடையில் இருந்து பொருட்களை சிறிது சிறிதாக உள்ளூர் மக்களிடம் விநியோகம் செய்வேன். மேலும் அவர்கள் இந்த எசமானனுக்கு பட்டிருக்கும் கடன்களையும் நான் குறைப்பேன். பின்னர் என்னுடைய எசமானன் என்னைத் துரத்தி விட்டாலும் அந்த உள்ளூர் மக்கள் அவர்களுக்கு நான் காட்டிய என்னுடைய அன்பினை நினைவிற்கொண்டு என்னைக் கைவிடாது இருப்பர்' என்றே தனக்குள் எண்ணிக் கொண்டான்.

அவ்வாறே அவன் செய்யவும் செய்தான். அவனுடைய எசமானனுக்கு கடன்பட்டு இருந்த உள்ளூர் மக்களை அழைத்து அவர்களுக்குத் தள்ளுபடி இரசீதினை எழுதித் தந்தான். எவன் ஒருவன் நூறு பொன் கடன்பட்டு இருந்தானோ அவனுக்கு ஐம்பது பொன்னுக்கு இரசீதினை எழுதித் தந்தான். எவன் ஒருவன் அறுபது பொன் கடன்பட்டு இருந்தானோ அவனுக்கு இருபது பொன்னுக்கு இரசீதினை எழுதித் தந்தான். அவ்வாறே அவன் மற்றவர்களுக்கும் செய்தான். அவனது அந்த செயலைக் கண்ட எசமானன் 'என்ன இது. புத்திசாலித்தனமான காரியத்தை இவன் செய்து இருக்கின்றானே. இல்லாவிடில் இவன் இந்த உலகினை தனியே சந்தித்து இருக்க வேண்டி இருந்து இருக்கும். இப்பொழுதோ அவன் எனக்கு நஷ்டத்தை உருவாக்கி இருந்தாலும் அவனைக் கவனித்துக் கொள்ளும் வண்ணம் புத்திசாலித்தனமாக செயலாற்றி உள்ளான்' என்றே எண்ணிக் கொண்டான்.

கதையின் மூலம் இயேசு கூறிய செய்தி:

சராசரியானதாக இருக்கக்கூடிய இந்த நிரந்தரமற்ற மானுட வாழ்வினில் ஒரு கணக்கினை நமக்குச் சாதகமாக மாற்ற அதனை எவ்வாறு சரி செய்ய வேண்டும் என்பதனை நாம் அனைவரும் அறிந்து இருக்கின்றோம். அந்த உக்கிராணியானவன் எவ்வாறு தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்காக உலகியல் செல்வங்களைப் பயன்படுத்திக் கொண்டானோ அதனைப் போன்றே தான் உலகியல் சிந்தனைகள் கொண்டிருக்கும் மக்கள் அனைவரும் இருக்கின்றனர். தங்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கு என்ன செய்ய வேண்டும் என்பதனை அவர்கள் அறிந்தே தான் இருக்கின்றனர். அதற்கான வேலைகளையும் அவர்கள் திட்டமிட்டு செய்து கொள்கின்றனர். ஆனால் இறைவன் கூறியபடி வாழ்வினை வாழ்வது என்று வரும் பொழுது மட்டும், அந்த மக்கள் இறைவன் கூறிய கருத்தினையோ அல்லது அவர் கூறியபடி எவ்வாறு வாழ வேண்டும் என்பதனையோ அறிந்து கொள்ள விரும்புவதில்லை.

ஆகவே மனிதர்கள் தங்களை மட்டும் காப்பாற்றிக் கொள்ளும் வண்ணம் சுயநலத்துடன் பிரிந்து இருக்கின்றனர். அதனால் தான் இந்த உலகமானது பல்வேறு இன்னல்களைக் கண்டு கொண்டு இருக்கின்றது. தூய்மையற்றதும் போலியுமான செல்வத்தினைக் குறித்து நாமும் அந்த உக்கிராணியைப் போலவே நடந்துக் கொள்ள வேண்டி இருக்கின்றது. இறைவன் கூறியபடி வாழ்வதற்கும், பரலோக இராஜ்யமானது இந்த உலகினில் நிலைபெற்று இருக்கும் வண்ணம் செய்வதற்கும் நாம் அந்தச் செல்வத்தினைக் கொடுக்க வேண்டி இருக்கின்றது.

தன்னையும் தன்னுடைய குடும்பத்தையும் மட்டும் பாதுகாத்துக் கொள்வதற்கு என்று வைத்திருக்கும் செல்வத்தினைக் கொண்டு, மக்கள் அனைவரும் நலமாக ஒற்றுமையுடன் வாழ வழி செய்வதற்கே நாம் முயல வேண்டி இருக்கின்றது. அவ்வாறே அனைவரும் செய்தீர்கள் என்றால், இந்த உலகத்தில் 'நான்' 'நீ' என்கின்ற பிரிவினைகளும் பேராசைகளும் ஒழிந்து, அன்புடன் 'நாம்' என்று அனைவரும் ஒற்றுமையுடன் வாழும் ஒரு காலம் வரும். அப்பொழுது மக்கள் அனைவரும் தாங்கள் இறைவனின் குழந்தைகள் என்பதனையும் இறைவன் அனைத்தையும் அனைவருக்காகவும் பொதுவாகவே படைத்து இருக்கின்றான் என்பதனையும் உணருவர். அக்காலத்தில், மக்கள் அனைவரும் ஒற்றுமையாக இருக்கக்கூடிய அந்த காலத்தில் இங்கே பரலோக இராஜ்யமானது வீற்று இருக்கும். 

மேலும் நாம் இறைவன் கூறியதனைப் போல் வாழ்வதற்காக அர்த்தமில்லாத இந்த உலக செல்வத்தினைத் துறக்க யோசிப்போமேயானால் நாம் இறைவனுடன் என்றுமே ஒன்று சேரப்போவதில்லை. நாம் நம்முடைய போலியான வாழ்வினைத் துறக்கவில்லை என்றால் நம்முடைய மெய்யான வாழ்வினை நாம் பெற்றுக் கொள்ள மாட்டோம்.

இறைவனின் சித்தத்தை நிறைவேற்றுவதே நல்வாழ்வினைத் தரும் என்பதனை அனைவரும் அறிவர், இருந்தும் அவர்கள் செல்வத்தின் மாயத்தோற்றத்தில் மயங்கி இறைவனின் விருப்பத்தின்படி நடக்காமல் இருக்கின்றனர். செல்வமானது போலியானதும் நிரந்தரமற்றதாகவும் இருக்கின்றது. எவரெல்லாம் அத்தகைய செல்வத்தினை தந்தையின் சித்தத்திற்கு உட்பட்ட மெய்யான வாழ்விற்காக விட்டுக் கொடுக்கின்றார்களோ அவர்கள் புத்திசாலியான அந்த உக்கிராணியானவன் செய்ததைப் போலவே செய்கின்றனர். இறைவனுடன் அவர்கள் ஒன்றிணைகின்றனர்.

இதுவே தான் இயேசு அந்த கதையினை அடிப்படையாக வைத்துக் கூறிய விடயமாகும். இப்பொழுது அந்த கதையானது நம்முடைய இன்றைய சமூகத்தில் எவ்வாறு பொருந்தும் என்றே நாம் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

காண்போம்...!!!

புதன், 1 பிப்ரவரி, 2017

இராயனுக்கு உரியதை - 2!!!

சென்ற பதிவில் 'இராயனுக்கு உரியதை இராயனுக்குத் தாருங்கள்' என்று இயேசு ஏன் கூறினார் என்பதனைக் குறித்தே நாம் கண்டோம். இப்பொழுது அதனைக் குறித்தே தான் நாம் மேலும் சற்று காண வேண்டி இருக்கின்றது.

இறைவன் அனைத்தையும் அனைவருக்கும் பொதுவாக இருக்கும்படியே தான் படைத்து இருக்கின்றார். இயற்கை மனிதர்கள் அனைவருக்கும் பொதுவானதாகவே இருக்கின்றது. அனைத்தும் இலவசமாகவே மனிதர்களுக்குத் தரப்பட்டு இருக்கின்றது. மனிதர்களுக்குள் வேறுபாடுகளை இயற்கை காண்பதில்லை...இறைவனும் காண்பதில்லை. இதனை இயேசு கூறிய 'இறைவன் நல்லோர் மீதும் தீயோர் மீதும் ஒன்றினைப் போலவே தான் சூரியனை உதிக்கப் பண்ணுகிறார். அவர்களுள் வேறுபாடுகள் காணாமல் அனைவரின் மீதும் மழையினைப் பொழிய செய்கின்றார்' என்ற வசனங்களின் மூலமாக நம்மால் அறிந்து கொள்ள முடிகின்றது. இறைவன் மனிதர்களுள் வேறுபாடு காணாது அவர்களை ஒன்றாகவே காணுகின்றார். அதுவே அவரது விருப்பமாக இருக்கின்றது.

ஆனால் மனிதர்களோ ஒற்றுமையாக இருப்பதில்லை. அவர்கள் தங்களுக்குள்ளேயே பல்வேறு பிரிவுகளாக பிரிந்து இருக்கின்றனர். 'நான்' என்ற ஆணவத்தினால் வருகின்ற சுயநலமும், பணம் மற்றும் பொருட்களால் வருகின்ற பேராசையும் மனிதர்களை ஒற்றுமையாக இருக்க முடியாதபடிக்கு பிரித்து வைத்திருக்கின்றன. இந்த சுயநல சிந்தனைகளும் பேராசையும் இறைவனிடம் இருந்து வருவதில்லை, அவை சாத்தானிடம் இருந்து வருகின்றன. 'பணம்' இறைவன் படைத்த ஒன்றல்ல. அது மனிதன் படைத்த ஒன்று. 'இலவசமாக பெற்றீர்கள்...இலவசமாக கொடுங்கள்' என்ற இயேசுவின் கூற்றுக்கு முற்றிலும் எதிராக இருக்கின்ற ஒன்று அது. அதனை வைத்துத் தான் தீமையானது மக்களைப் பிரிக்கின்றது. இதனை இயேசு நன்றாக அறிவார்.
 
அதனால் தான் அவர் தெளிவாக செல்வத்திற்கும் இறைவனுக்கும் துளியளவு கூட தொடர்பில்லை என்று கூறி இருக்கின்றார். 'ஒன்று ஒருவன் பணத்திற்காக வேலை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும்...இல்லையேல் இறைவனுக்காக வேலை செய்து கொண்டிருக்க வேண்டும். ஒன்று அவன் பணத்தை தன்னுடைய எசமானனாக கொண்டிருக்க வேண்டும்...இல்லையேல் இறைவனை எசமானனாக கொண்டிருக்க வேண்டும். மாறாக ஒரே நேரத்தில் இரண்டு எசமானர்களுக்கு ஒருவனால் வேலை செய்து கொண்டிருக்க முடியாது.' என்பதே இயேசுவின் கூற்றாக இருக்கின்றது. இதன் அடிப்படையில் தான் நாம் 'இராயனுக்கு உரியதை இராயனுக்குத் தாருங்கள்' என்ற இயேசுவின் கூற்றினைக் காண வேண்டி இருக்கின்றது.

"ஒருவன் உன்னிடமிருந்து பணத்தையோ அல்லது பொருளையோ கேட்கின்றானா, அதனை அவனிடமே தந்து விடு. மனிதன் உருவாக்கிய அவற்றுக்காக நீ சண்டையிடாதே. எப்பொழுது நீ விட்டுக் கொடுக்கின்றாயோ அப்பொழுது நீ பேராசை/ஆசை என்கின்ற தீய குணத்தினை வென்றவன் ஆகின்றாய். இறைவனின் அருளும் உன்னுள் கூடுகின்றது. இறைவனின் மகன் நீ என்கின்ற ஒரு நிலைக்கு நீ உரித்தவனாகின்றாய். தீமை உன்னிடம் தோற்று விடுகின்றது. அதே சமயம், உன்னிடம் இருந்து பொருளை கேட்பவனுக்குள் இருக்கின்ற தீமையை மேலும் வளர விடாதவாறே நீ செய்தும் விடுகின்றாய். மனிதர்கள் அனைவரும் கடவுளின் பிள்ளைகளாகவே இருக்கின்றனர். எனவே, அவன் இப்பொழுது தீமையில் விழுந்து இருந்தாலும், உன்னுடைய அந்த தீமையற்ற தியாகச் செயலினால் அவனும் நிச்சயமாக இன்றில்லாவிடில் வேறு என்றாவது மாற கூடும். ஆனால் முக்கியமான விடயமாக நீ தீமையை வென்று விட்டாய்.

மாறாக நீயும் அவனுடன் அந்த பொருளுக்காக சண்டையிட்டுக் கொண்டாய் என்றால் தீமையானது உன்னுள் நுழைவதற்கு நீயும் வழி வகுத்தவனாகின்றாய். அவனுள்ளும் தீமை தொடர்ந்து வளரும்...உன்னுள்ளும் தொடர்ந்து வளரும். உங்களில் யார் வென்றாலும் சரி...இறுதியில் தீமையே வென்று இருக்கும். எனவே பொருள்/பணம் என்று மனிதன் படைத்த எதுவாக இருந்த போதிலும் அவற்றைப் பொருட்படுத்தாது தியாகம் செய்வதற்கு தயாராக இருங்கள். அரசன் உங்களிடம் இருந்து வரியினைக் கேட்கின்றானா...கொடுத்து விடுங்கள். பணத்திற்கும் இறைவனுக்கும் தொடர்பில்லை. ஆனால் நீங்களோ இறைவனின் குழந்தையாக இருக்கின்றீர்கள். எனவே இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு மட்டும் நீங்கள் கட்டுப்பட்டு இருக்க வேண்டி இருக்கின்றது. இறைவனுக்கு சொந்தமான உங்களை, இறைவனின் விருப்பத்திற்கு எதிரான காரியத்தினை செய்வதற்காக யார் வற்புறுத்தினாலும் அதற்கு இணங்காதீர்கள். இறைவனுக்கு மட்டுமே நீங்கள் உரியவர்களாக இருக்கின்றீர்கள். எனவே இறைவன் கூறிய கட்டளைகளான,
 
  1. கோபம் கொள்ளாதீர்கள். அனைத்து மக்களிடமும் சமாதானத்துடனேயே இருங்கள்.

2. விபச்சாரத்தின் மூலம் உங்களை நீங்களே மகிழ்வித்துக் கொள்ளாதீர்கள்.

3. எவரிடத்தும் எக்காலத்திற்கும் எவ்விதமான உறுதிமொழியினையும் எடுத்துக் கொள்ளாதீர்கள்.

4. தீமையினை எதிர்க்காதீர்கள். எவரையும் நியாயந்தீர்க்காதீர்கள், மனித சட்டத்தினிடமும் செல்லாதீர்கள்.

5. வெவ்வேறு நாடுகளிடையே பிரிவுகளை உருவாக்காதீர்கள். உங்களுடைய நாட்டு மக்களை நேசிப்பதைப் போன்றே பிற நாட்டவர்களையும் நேசியுங்கள்.
 
இவற்றை நீங்கள் தவறாது கடை பிடிக்க வேண்டி இருக்கின்றது. இவற்றில் இருந்து உங்களை யாரும் விலக்க முடியாது. அவர்களுக்கு அந்த அதிகாரம் கிடையாது. நீங்கள் இறைவனின் பிள்ளைகள். எவருக்கும் அடிமைகளில்லை." என்பதே தான் அவர் கூறிய முழுமையான அர்த்தமாகும். நிற்க.
 
இது எல்லாம் நடைமுறை சாத்தியமாக முடியுமா என்கின்ற கேள்வி இயல்பாகவே பலருக்கும் வரும். நிச்சயமாக கடினம் தான்...ஆனால் முடியாதது இல்லை. அவற்றுக்காகத் தான் ஆன்மீகம் சார்ந்தோர் உழைக்க வேண்டும். அது மட்டுமே தான் அவர்களது வேலையாக இருக்கின்றது.
 
இன்று கிருத்துவர்களுக்கு மற்ற சமயத்தினருக்கும் வழிபாட்டு முறையினைத் தவிர வேறு பெரிய வித்தியாசங்கள் கிடையாது. வாழ்க்கை முறையானது கிட்டத்தட்ட ஒன்றாகவே தான் இருக்கின்றது. எனவே அவர்களுக்கு இயேசுவின் இந்த கூற்றுகள் நிச்சயமாக கடினமானதாகத் தான் தோன்றும்.

அதில் வியப்பில்லை..ஏனென்றால் கிருத்துவம் என்பது எளிமையான ஒரு கோட்பாடு அல்ல. சர்வ வல்லமை படைத்த இறைவன் மனிதனாக வந்து மரணிப்பது என்பது சொல்வது போல் அவ்வளவு எளிதான கோட்பாடு அல்ல தான். இதனைக் கூறாத அனைத்து திருச்சபைகளும் கிருத்துவ மக்களை ஏமாற்றிக் கொண்டு தான் இருக்கின்றன. இதனை கிருத்துவ மக்கள் அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

முற்றும்.

பி.கு:
 
இயேசு, கிருத்துவ நூலின் வசனங்கள் என்று கிட்டத்தட்ட ஒரு கிருத்துவ சமய கருத்துரையினைப் போன்றே இந்த கட்டுரையானது தோன்றினாலும் ( :) நிச்சயமாக அப்படித்தான் தோணும்.) இவற்றில் மனித சமூதாயத்திற்கான உண்மைகளும் இருக்கின்றன என்பதாலேயே தான் பதிவிடுகின்றேன் (நான் கிருத்துவ சமயத்தினைச் சார்ந்தவன் அல்ல என்பதையும் இங்கே கூறிக் கொள்ள விழைகிறேன்).

இரு தேசங்களின் கதை : ஆரியவர்த்தமும் பிற தேசங்களும்...!!!

தேசியம்...வந்தேறிகள்...குடியுரிமை என்று இன்று பல குரல்கள் எழும்பிக் கொண்டிருக்கின்றன. "யார் வந்தேறிகள்? யார் பூர்வகுடி மக்கள்? எவ...